کیفیت نتایج اندازه گیری بالینی تحت تأثیر چند فاکتور مهم از جمله نمونه برداری، تجهیزات وسیستم های تجزیه گر، معرف ها، واکنشگرها و مواد مرجع قرار دارد. از این نظر پایش منظم صحيح بودن كاليبراسيون و عملكرد لوازم، معرف ها و سيستم هاي تجزيه گر بسیار حائز اهمیت می باشد. در زمینه نمونه برداری باید بر اساس روشی مدون و از پیش تعیین شده عمل نمود تا و نگهداری نمونه باید در ظرفی صورت گیرد که اثر منفی روی نمونه نگذارد و کد گذاری صحیحی صورت گیرد تا نمونه ها براحتی قابل ردیابی باشند. شرایط نگهداری نمونه بطور مثال از نظر شرایط دمائی نیز باید در نظر گرفته شود. محلول های مورد استفاده در آزمایشگاه باید دارای برچسبی باشند که غلظت و تاریخ ساخت انها روی  ظرف ذکر شود تا اگر محلولی با گذر زمان دچار تغییر در غلظت شد یا کیفیت آن افت کرد ، مجددا تهیه شود. در انجام آزمایش باید دقت کافی در طول کلیه مراحل اعم از توزین و انحلال و ... صورت گیرد. در بیان نتایج آزمایش، مشخصه های عملکردی از قبیل خطي بودن، دقت، صحت بيان شده به صورت عدم قطعيت اندازه گيري، حدود تشخيص ، محدوده اندازه گيري ، درستي اندازه گيري ، حساسيت تجزيه اي  و اختصاصي بودن تجزيه اي حتما باید مدنظر قرار گیرند تا بتوان از طریق این داده های آماری برآآورد خوبی از نتایج داشت. اصول روش های اجرائی بیان نتایج نیز باید ارائه شوند. بطور کلی تضمین کیفیت نتایج آزمایشگاه و ارتقاء کیفیت آنها از طریق صحه گذاری و تصدیق نتایج و روش های آزمایشگاهی باید صورت گیرد. زمانی که آزمايشگاه در مقايسه هاي بين آزمايشگاهي شركت می كند، پایش نتايج ارزيابي هاي كيفيت برون سازماني باید صورت گرفته و در صورت برآورده نشدن ضوابط كنترلي، اقدامات اصلاحي صورت گیرد.