این استاندارد بین المللی الزامات سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی را مشخص می کند که شامل کلیه عناصر کلیدی شناخته شده زیر برای اطمینان از ایمنی مواد غذایی در طول زنجیره غذایی تا نقطه مصرف نهایی می شود. در حقیقت استاندارد ISO 22000  مجموعه ای از الزامات سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی (FSMS) می باشد  و توسعه این استاندارد جهت پر کردن نیاز به یک استاندارد جهانی ایمنی غذا بوده است. از مزایای مهم این استاندارد می توان به پر کردن شکاف بین ISO 9001: 2015  و HACCP  (تکنیک آنالیز و کنترل نقطه بحرانی)، استانداردهای قابل ممیزی دارای الزامات واضح، رویکرد سیستم به جای رویکرد محصول، کاهش زمان لازم برای آموزش کارکنان، افزایش اطلاعات در مورد ایمنی مواد غذایی اشاره نمود. ISO 22000 با استفاده از اصول هفت گانه HACCP در کنار برنامه های پیش نیازی (OPRP) در این جهت گام بر می دارد. اساس این استاندارد شناسائی انواع خطر و تعیین نقاط بحرانی (CP) در سیستم و در ادامه ایجاد روش های اجرائی، اقدامات اصلاحی و تنظیم مستندات در این راستا می باشد. بخش های اصلی ISO 22000 شامل مسئولیت مدیریت، مدیریت منابع، طرح ريزي و تحقق محصولات ايمن، رفتار با محصولات بالقوه نا ايمن و صحه گذاري ، تصديق و بهبود سيستم مديريت ايمني مواد غذايي می باشد. البته در تمام مراحل نقش مدیریت بسیار تعیین کننده بوده و خود مدیریت باید در اجرای مفاد این استاندارد پیشرو بوده و دیگر افراد شرکت را نیز ترغیب نماید. پارامترهای آماری در تعیین نقاط بحرانی و همینطور حدود بحرانی حائز اهمیت بوده و با استفاده از این نوع داده ها می توان تجزیه و تحلیل خطر را بخوبی به انجام رساند تا در ادامه با اقدامات پیشگیرانه مانع از ایجاد خطر در تولید محصول غذائی گردد.