عدم قطعیت یکی از سه واژه کلیدی جهت توصیف کیفیت نتایج می باشد. در واقع عدم قطعیت، بازه مرتبط با نتیجه اندازه گیري است که گستره  مقادیري را که می توانند به طور منطقی به کمیت اندازه گیري شونده نسبت داده شوند را بیان می کند. تمامی اندازه گیری های کمی با مقداری عدم قطعیت همراه می باشند که از علم آمار بخوبی می توان جهت برآورد میزان آن استفاده نمود و بدین طریق معیاری مناسب جهت بررسی قابل اعتماد بودن نتایج و میزان تکراپذیری آنها حاصل نمود. عدم قطعیت اندازه گیری از پارامترهای بسیار تعیین کننده در جریان صحه گذاری روش ها و دستگاههای آنالیزی می باشد. تخمین عدم قطعیت نتایج دارای رویکردهای مختلفی می باشد که عمدتا شامل دقت طولانی مدت کل روش، بایاس و عدم قطعیت آن، کالیبراسیون تجهیزات و هرگونه اثرات تأثیرگذار معنادار بر نتیجه می باشد. بطور مثال در زمان کالیبره کردن دستگاهها یکی از مواردی که باید حتما در برگه کالیبراسیون ذکر گردد میزان عدم قطعیت دستگاه در اندازه گیری می باشد. در تعیین عدم قطعیت یک اندازه گیری خاص باید تمامی موارد تأثیرگذار بر میزان  عدم قطعیت کل در نظر گرفته شود. عدم قطعیت مربوط به توزین، ابزار حجم سنجی از قبیل بورت و پی پت ...، تأثیر دما، غلظتها، کالیبراسیون و ... همگی باید در این اندازه گیری و محاسبات کلی در نظر گرفته شوند. یکی از مواردی که می تواند در تعیین عدم قطعیت های مختلف در مقدار کلی کمک کند، نمودار علت- معلول یا Fish bone می باشد که به صورت شماتیک می تواند تک تک موارد موثر در تعیین عدم قطعیت کل را بخوبی نشان دهد و نقشه راه جهت محاسبات را تعیین نماید.